FAMILIEVERDRIET
LESLEY (32) VERLOOR PLOTSELING HAAR VADER DOOR EEN TRAGISCH WERKONGEVAL: ‘ER WERD MIJ VERZOCHT TE GAAN ZITTEN, HET WAS NET EEN FILM.’
27.01.2020 | 20:00 UUR | ODILE VAN DER VELDE
Lesley kreeg op haar negentiende de schrik van haar leven. Onverwachts stond de politie voor de deur: haar vader die vrachtwagenchauffeur was, is omgekomen op zijn werk.
Lesley: ‘‘Mijn vader stond daar nog, hij reed zo over hem heen.’’
1. WAT ER VOORAF GING
MIJN VADER
‘‘Mijn vader was een lieve, rustige man. Hij was altijd bereid om mensen te helpen en stond altijd klaar voor zijn gezin. Elk weekend en elke avond wilde hij op tijd thuis zijn. Voor mij, m’n moeder en m’n zusje. Iedere zondag deden wij iets leuks. Het maakte niet uit wat, als we maar met elkaar waren. Ik was een vaderskindje.’’
2.WAT ER GEBEURDE
ONGELUK
‘‘Alle jongens hadden pauze. Een vrachtwagen moest nog gelost worden. Mijn vader zei: ‘blijven jullie maar lekker zitten, ik ga wel even.’ Zo was hij, dat deed hij vaker. Eenmaal buiten hielp hij een vrachtwagen achteruit rijden. Er komt een ander, hij zwaait, stapt in en ook hij rijdt achteruit. Mijn vader stond daar nog, hij reed zo over hem heen.’’
DE KLAP
‘‘De bel ging. Er moest nog iemand van de Nuon komen. Hij was het niet, het was de politie. Er werd mij verzocht te gaan zitten, het was net een film. Mijn moeder en mijn zusje stortten helemaal in. Ik dacht: ‘iemand moet nu dingen gaan regelen. Die iemand ben ik.’ Alles moest meteen in gang worden gezet. Het gaat zo snel. Zo veel andere dingen gaan langs je heen. Na die periode ben ik alleen maar gaan feesten in de stad. Voor mijn moeder en zusje ben ik er niet geweest. Ik schrok toen ik erachter kwam hoe zij dit hebben ervaren. Dat heb ik nooit geweten. Ik weet niet of ik het goed heb verwerkt. Je moet er doorheen. Als je er niet over praat, is het er niet. Dat is veel makkelijker, maar niet goed voor een mens. Mijn plan is om naar een psycholoog te gaan. Dat wil ik nu, ik ben er klaar voor.’’
3. WAT DE TOEKOMST BRENGT
INVLOED
‘‘Ik weet niet of het waar is, dat je sterker uit zo’n situatie komt. Veel dingen veranderen. Wij zeiden altijd gedag. Dat heb ik die dag niet gedaan. Dat zit hoog. Als je weggaat, of je nou ruzie hebt of niet, zeg gedag. Ik hoop dat mensen mijn vader zich herinneren zoals hij was. Niet mooier, niet minder mooi. Gewoon, zoals hij was.’’
B113C 